Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Εν τη γενέσει ...



Κάτι το "ευάλωτο" πλανιέται στον αέρα. Μπορείς να το αφουγκραστείς; Μπορείς να το νιώσεις; 

Αυτές τις μέρες πραγματοποιείται μια βαθιά θεραπεία και μεταμόρφωση που σχετίζεται με το συν-αισθηματικό μας σώμα. Απροσδόκητα και μέσα από γεγονότα που "κάτι μας θυμίζουν" και δημιουργούν συνειρμούς, συναισθήματα αποθηκευμένα σε ανήλιαγα τοπία της συνείδησης βγαίνουν ξαφνικά στην επιφάνεια, σαν πλημμυρίδα.
Συγκινησιακή φόρτιση, είναι η πρώτη αντίδραση και λειτουργεί σαν μεταίχμιο όπου και θα βρεθούμε για να κάνουμε μια καθοριστική επιλογή. Ή θα τρέξουμε να κρυφτούμε, θυματοποιώντας εαυτούς και βουλιάζοντας στην αυτολύπηση, ή, θα σταθούμε και θ`αντιμετωπίσουμε το καθετί κοιτώντας το στα μάτια.
Τα απωθημένα συναισθήματά μας είναι κατά κανόνα γεννήματα οδυνηρών εμπειριών που δεν καταφέραμε ν`αντιμετωπίσουμε στον χρόνο τους. Τα κλειδώσαμε στο υποσυνείδητο κελάρι της μνήμης και πείσαμε τον εαυτό μας πώς δεν υπάρχουν, σα να μην τα βιώσαμε ποτέ. Όμως αυτά μας ακολουθούν παντού και ζητούν να τ`αποδεχτούμε, καθώς έχουν πολλά να μας διδάξουν, αν τους το επιτρέψουμε. Η συναισθηματική ωριμότητα και πληρότητα δεν προκύπτει ως αποτέλεσμα διαμονής μας σε μια "παιδική χαρά" όπου θα ζήσουμε προστατευμένοι και εφησυχασμένοι. Η ζωή μάς προκαλεί διαρκώς να δοκιμάσουμε και ν`αυξήσουμε τις δυνάμεις μας, να ελέγξουμε την περιεκτικότητα των ιδεών μας και να διευρύνουμε τις συναισθηματικές μας προσλαμβάνουσες. Αυτό σημαίνει ότι οφείλουμε να βιώσουμε όλες τις όψεις της που μας προσφέρονται, χωρίς να τις κρίνουμε και έτσι να επιζητούμε "αυτές" έναντι "εκείνων". 
Με αυτή την λογική λειτουργεί και ο Νόμος του Κάρμα, κάτω από την ισχύ του οποίου ερχόμαστε στη Γαία και συναντάμε τους εαυτούς μας στην αντίθετη όψη μιας οποιασδήποτε εμπειρίας που κάποτε είχαμε, έτσι ώστε να ισορροπήσουμε το έλλειμμα και να ολοκληρώσουμε το "μάθημα" που αυτή η εμπειρία παρέχει. Όταν αυτό συμβεί, τότε δεν επανερχόμαστε στις ίδιες εμπειρίες και προχωράμε σε άλλες, ανώτερης διδαχής και πολυπλοκότερης δομής. Η γνώση δεν χάνεται ποτέ, βρίσκεται πάντοτε στις ψυχικές αποσκευές μας και εκδηλώνεται με τη μορφή σοφίας, ανεξάρτητα από την γήινη ηλικία μας ή το επίπεδο της μόρφωσής μας. 


Το κλειδί της παρούσας κατάστασης, βρίσκεται στην αποδοχή.
Η ενστικτώδης τάση μας μπροστά σε συναισθήματα καταχωρημένα ως "ανεπιθύμητα", είναι η φυγή και κυρίως η άρνηση, καθώς μεταφέρουν μαζί τους τον απόηχο της εμπειρίας που τα προκάλεσε και ο αρχικός πόνος βιώνεται πάλι. Αν όμως βρούμε το θάρρος να τ`αποδεχτούμε χωρίς να τα κρίνουμε αρνητικά για άλλη μια φορά, τότε έχουμε την δυνατότητα να ενοποιηθούμε με την ενέργεια που μεταφέρουν και που ήταν πάντα τμήμα μας, ενδυναμώνοντας έτσι, διευρύνοντας και ωριμάζοντας την συναισθηματική μας ικανότητα πρόσληψης. Είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να πείς στον εαυτό σου: "ναί, ένιωσα άσχημα τότε...", "ναί, αυτό που έγινε ήταν λάθος, άδικο, σκληρό...", "ναί, πόνεσα πολύ τότε, κάτι γκρεμίστηκε μέσα μου...", "ναί, έπεσα στα γόνατα ματωμένος/η από αυτό το γεγονός και άργησα πολύ να συνέλθω...". 
Η αποδοχή θέλει τόλμη σίγουρα, αλλά χωρίς αυτό το κλειδί η πόρτα της Καρδιάς σου δεν ανοίγει για να ξεπροβάλλει η Αγάπη που θα αγκαλιάσει όλες σου τις εμπειρίες μ`εκείνο το δικό της μοναδικό Φως που όλα θα τα γαληνέψει και θ`απλώσει μέσα σου εκείνη τη νηνεμία που θα σε κάνει να χαμογελάς και πάλι. Τότε, ενδέχεται να συνειδητοποιήσεις πως δεν "είσαι" τα συναισθήματά σου ούτε και τ`αποτελέσματά τους αλλά, αυτά είναι "εργαλεία" της αντίληψης του εαυτού σου και Εσύ Είσαι κάτι πολύ ανώτερο από αυτά. 
Η παγίδα που πρέπει ν`αποφύγεις είναι του μυαλού που ρωτάει ασταμάτητα "γιατί"... "γιατί μου συνέβη αυτό και όχι εκείνο;"... "γιατί ποτέ μου δεν βρήκα την ευτυχία;".... "γιατί συνάντησα αυτό τον άνθρωπο και όχι κάποιον άλλο;"... Όσες απαντήσεις κι αν καταφέρεις να δώσεις, να θυμάσαι ότι το μυαλό δεν είναι ικανό να νιώσει τίποτα απολύτως, αυτό είναι καθήκον της Καρδιάς σου και μόνο. Το μυαλό οφείλει να καταχωρεί δεδομένα, τις πληροφορίες που μεταβιβάζουν οι 5 αισθήσεις, να τις ταξινομεί και να σου παρέχει πρόσβαση στα αρχεία όταν την χρειάζεσαι. Μέχρι εκεί. Σε κάθε περίπτωση που επεμβαίνει και προσπαθεί να σε πείσει για το αν είναι "σωστό" ή "λάθος" να νιώθεις όπως νιώθεις, του λες να σωπάσει και εστιάζεις στην Καρδιά σου, χωρίς ν`ανοίγεις εσωτερικό διάλογο μαζί του. Του αφαιρείς την δύναμη και την προσφέρεις στην Καρδιά σου μέσω της Εμπιστοσύνης, που σημαίνει ότι είτε έχεις τις απαντήσεις για όσα σου έχουν συμβεί είτε όχι, αφήνεσαι να σε οδηγήσει έχοντας πλήρη επίγνωση ότι όλα συμβαίνουν για καλό, ακόμα κι όταν τίποτα απολύτως δεν φαίνεται να συνηγορεί σε κάτι τέτοιο. Όταν είμαστε έτοιμοι, οι απαντήσεις θα είναι μπροστά μας, μην ανησυχείς.

Κάπως έτσι, μέσα στον καθένα μας και ανεξαρτήτως "φύλου" αυτές τις μέρες γεννιέται και πάλι η Θηλυκή Αρχή, μετά από πολλούς αιώνες σιωπής και εξορίας. Μέσα από την ολοκληρωτική αποδοχή του συναισθηματικού μας κόσμου ξεπροβάλλει και υλοποιείται η δυνατότητα μιας βαθιάς ενσυναίσθησης, θεραπείας και μεταμόρφωσης.
Κάπως έτσι, ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα της Γαίας και των Συμπαντικών Δυνάμεων για ανύψωση του συχνοτικού μας προτύπου καθώς, αν δεν ενοποιηθούμε με αυτή μας την όψη, δεν θα καταφέρουμε ποτέ να σταθούμε ακέραιοι και συμπαγείς ως Μία Ανθρώπινη Οικογένεια όπου κάθε αποκλεισμός, κάθε πόλωση και κάθε χωριστικότητα θ`αποτελούν παρελθόν.
Κάπως έτσι θα εξυγιανθεί και η Αρσενική Αρχή που εκφυλίστηκε επί σειρά αιώνων μέσα στην βία και τους φόνους, τον ρατσισμό και τον φασισμό, την αδιαλλαξία και τον φανατισμό, υποκύπτοντας στην παρερμηνεία και την εγωιστική κατάχρηση της Δύναμης και ενδίδοντας στην δικτατορία του άγονου και μονοδιάστατου μυαλού. Η Υπερβατική Αγάπη της Θηλυκής όψης θα γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στη συμπόνοια και την αυστηρότητα και θα οδηγήσει την Ανθρωπότητα στο επόμενο εξελικτικό στάδιο που τώρα ξετυλίγεται μπροστά μας και μας καλεί να υπερβούμε κάθε φόβο και να στραφούμε στο Αιώνιο Φως που ποτέ δεν έπαψε να σιγοκαίει μέσα μας, ακόμα και στις πιο σκοτεινές περιόδους της προσωπικής και συλλογικής μας Ιστορίας.

Ο χάρτης για το ταξίδι μας, τα απαραίτητα εφόδια και όλα όσα χρειαζόμαστε, βρίσκονται στο Βασίλειο της Καρδιάς μας, στον ιερό εκείνο τόπο όπου η Πύλη των Μυστηρίων μας περιμένει να τη διαβούμε. Η αποδοχή του εαυτού μας στο σύνολό του, αναπόφευκτα οδηγεί στην μύηση που έχει το όνομα: 

Ανιδιοτελής και Άνευ Όρων Αγάπη


Δεν υπάρχει τίποτα άλλο

Ούτε και υπήρξε ποτέ

Θα θυμηθούμε

Η Ώρα μας πλησιάζει !



- artist: Julius Manalo -