Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Εγώ, το φράκταλ ...


Με τον διεθνή όρο φράκταλ (fractal, ελλ. μορφόκλασμα ή μορφοκλασματικό σύνολο) στα Μαθηματικά, τη Φυσική αλλά και σε πολλές επιστήμες ονομάζεται ένα γεωμετρικό σχήμα που επαναλαμβάνεται αυτούσιο σε άπειρο βαθμό μεγέθυνσης, κι έτσι συχνά αναφέρεται σαν "απείρως περίπλοκο". Το φράκταλ παρουσιάζεται ως "μαγική εικόνα" που όσες φορές και να μεγεθυνθεί οποιοδήποτε τμήμα του θα συνεχίζει να παρουσιάζει ένα εξίσου περίπλοκο σχέδιο με μερική ή ολική επανάληψη του αρχικού. Χαρακτηριστικό επομένως των φράκταλ είναι η λεγόμενη αυτο-ομοιότητα (self-similarity) σε κάποιες δομές τους, η οποία εμφανίζεται σε διαφορετικά επίπεδα μεγέθυνσης.
Τα φράκταλ σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να προκύψουν από τύπο που δηλώνει αριθμητική, μαθηματική ή λογική επαναληπτική διαδικασία ή συνδυασμό αυτών. Η πιο χαρακτηριστική ιδιότητα των φράκταλ είναι ότι είναι γενικά περίπλοκα ως προς τη μορφή τους, δηλαδή εμφανίζουν ανωμαλίες στη μορφή σε σχέση με τα συμβατικά γεωμετρικά σχήματα. Κατά συνέπεια δεν είναι αντικείμενα τα οποία μπορούν να οριστούν με τη βοήθεια της ευκλείδειας γεωμετρίας. Αυτό υποδεικνύεται από το ότι τα φράκταλ, όπως έχει αναφερθεί παραπάνω, έχουν λεπτομέρειες, οι οποίες όμως γίνονται ορατές μόνο μετά από μεγέθυνσή τους σε κάποια κλίμακα.
Φράκταλ απαντώνται και στη φύση, χωρίς όμως να υπάρχει άπειρη λεπτομέρεια στη μεγέθυνση όπως στα φράκταλ που προκύπτουν από μαθηματικές σχέσεις. Ως παραδείγματα φράκταλ στη φύση, αναφέρονται το σχέδιο των νιφάδων του χιονιού, τα φύλλα των φυτών ή οι διακλαδώσεις των αιμοφόρων αγγείων.
Ο όρος προτάθηκε από τον Μπενουά Μάντελμπροτ (Benoît Mandelbrot) το 1975 και προέρχεται από τη λατινική λέξη fractus, που σημαίνει "σπασμένος", "κατακερματισμένος".
Για να κατανοήσουμε καλύτερα την αναγκαιότητα εισαγωγής των φράκταλ αναφέρουμε το εξής παράδειγμα:
Η περίμετρος ενός νησιού εννοείται ότι είναι ορισμένη. Ωστόσο, αν χρησιμοποιήσουμε ακρίβεια ενός μέτρου για να την μετρήσουμε, θα την βρούμε μικρότερη από ότι πραγματικά είναι γιατί δεν θα μπορέσουμε να μετρήσουμε τις κοιλότητες που είναι μικρότερες του ενός μέτρου. Αν μετρήσουμε με ακρίβεια ενός εκατοστού, πάλι θα χάσουμε ορισμένες κοιλότητες. Έτσι καταλήγουμε σε απειροστά μικρή μονάδα μέτρησης και η περίμετρος του νησιού θα γίνει άπειρη. Η επιφάνεια όμως του νησιού, η έκτασή του δηλαδή, είναι ορισμένη. Το παράδοξο αυτό, το οποίο η Ευκλείδεια Γεωμετρία αδυνατεί να εξηγήσει, αντιμετωπίζεται με τα φράκταλ.
- πηγή: Βικιπαίδεια. 


Η σύγχρονη επιστήμη εικάζει πως υπάρχουν περίπου 26 "χωρικές" διαστάσεις ενώ πολλές θεωρίες προσθέτουν κι άλλες με σκοπό να εξηγήσουν τις θεμελιώδεις δυνάμεις, εκτός της βαρύτητας. Το βασικό πρόβλημα των θεωριών αυτών είναι ότι η διάσταση χαρακτηρίζεται ως προς τους χωρικούς περιορισμούς της, που σημαίνει ότι για τον πεπερασμένο, τρισδιάστατο νου του ανθρώπου, η διάσταση πρέπει να έχει σύνορα, κάποιο πλαίσιο μέσα στο οποίο να υπάρχει, δηλαδή μια διαχωριστική γραμμή που με κάποιον τρόπο να την διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες διαστάσεις.
Οι εσωτερικές διδασκαλίες μας πληροφορούν πως υπάρχουν άπειρες διαστάσεις, η κάθε μία από αυτές υποδηλώνει μια συγκεκριμένη κατάσταση συνείδησης που βιώνεται με μια αντίστοιχη, συμβατή "μορφή".
Η επέκταση της συνείδησης κάθε δημιουργημένης οντότητας συνεχίζεται στο άπειρο, καθώς το (κάθε) Σύμπαν επεκτείνεται διαρκώς μέσω των οντοτήτων που το κατοικούν. Η εξελικτική διαδικασία προϋποθέτει ολοένα καινούριες εμπειρίες, πειραματισμούς και ανακαλύψεις. Στασιμότητα δεν υπάρχει, όλα όσα έχουν υπόσταση βρίσκονται σε αέναη κίνηση.


Η αποκρυφιστική φράση "συνδημιουργός με τον Θεό" σημαίνει με λίγα λόγια ότι, καθώς μαθαίνουμε να συμπορευόμαστε με το Κοσμικό Σχέδιο και να το υπηρετούμε, στην ουσία ανοίγουμε νέους δρόμους Δημιουργίας, αφού κάθε εμπειρία μας βιώνεται ταυτόχρονα σε όλες τις διαστάσεις και έτσι Το Πρωταρχικό Ον μαθαίνει συνέχεια για τον εαυτό του και συνέχεια εξελίσσεται.
Όταν ξεκίνησαν όλα, αποφάσισε να βγεί από την ευδαιμονία της Ολότητάς του και να γνωρίσει την πολλαπλότητα. Τότε εμφανίστηκε η πρώτη διαίρεση με το ζεύγος των αντιθέτων, αρσενική και θηλυκή όψη. Πολύ γρήγορα "τα 7 Πνεύματα δίπλα στον Θρόνο" έκαναν την εμφάνισή τους, οι 7 κύριες ακτίνες απ`όπου κάθε οντότητα γεννήθηκε μετά από απειράριθμες διαιρέσεις που εξυπηρετούσαν τον σκοπό της πολλαπλότητας.
Το Κοσμικό Σχέδιο είναι ασύλληπτο για τον άνθρωπο της 3ης και 4ης διάστασης, αλλά την ίδια στιγμή, ο άνθρωπος είναι αναπόσπαστο τμήμα της εξέλιξης αυτών των διαστάσεων, κάτι που αποτελεί μια από τις πολλές παραδοξότητες που είμαστε σε θέση έστω και αμυδρά να αντιληφθούμε.


Η Ουράνια Ιεραρχία πολλαπλασιάζει τον εαυτό της στο άπειρο, χαρίζοντας όμως σε κάθε δημιουργημένη οντότητα το δώρο της Μοναδικότητας. Για να γίνει αυτό κατανοητό, φαντάσου μια Οντότητα που έχει τη δυνατότητα να προβάλλει κλάσματα του εαυτού της κατά βούληση, σε όποια διάσταση επιθυμεί να εξερευνήσει και να πειραματιστεί για να συλλέξει εμπειρίες, γνώση και σοφία. Αυτό είναι το σύμβολο των οντοτήτων με τα πολλά χέρια που συναντάμε στις θεότητες των ανατολικών δοξασιών.
Κάθε εκπόρευση υπόκειται στους νόμους της διάστασης που θα εμφανιστεί, γι`αυτό και το δώρο της Μοναδικότητας είναι πολύ σημαντικό καθώς εξοπλίζει με εξίσου μοναδικά στοιχεία, απολύτως απαραίτητα για την εξερεύνηση στο εκάστοτε επιλεγμένο πεδίο.
Οραματίσου μια εικόνα ενός ουρανοξύστη, όπου στο ρετιρέ κατοικεί ο Πρωταρχικός Εαυτός σου. Κάθε όροφος μέχρι το ισόγειο αντιστοιχεί σε μια διάσταση. Μερικοί όροφοι όμως έχουν χωριστεί σε τμήματα α, β, γ, κ.ο.κ., που σημαίνει ότι υπάρχουν και παράλληλες διαστάσεις που μπορούν να βιωθούν ταυτόχρονα με όσες εκπορεύσεις χρειάζεται. Όσο ψηλότεροι οι όροφοι, οι εκπορεύσεις αντιστοιχούν στην εξελικτική κλίμακα, κι αυτό σημαίνει ότι μια από αυτές μπορεί να βρίσκεται στο Αγγελικό Βασίλειο ή σε κάποιον από τους προηγμένους εξωγήινους πολιτισμούς που υπάρχουν στο σύμπαν που κατοικούμε.
Ο Πρωταρχικός Εαυτός σου λοιπόν πολλαπλασιάζει τον εαυτό του όπως ακριβώς αναπτύσσεται ένα φράκταλ, με κάθε του τμήμα να φέρει το αρχικό πρότυπο αλλά με όσες παραλλαγές επιθυμεί για να πετύχει τον σκοπό του, κάθε φορά. Αυτό σημαίνει επίσης ότι η μορφική όψη του κάθε εαυτού θα διαφέρει λίγο ή πολύ σε σύγκριση με όλες τις άλλες, όμως ταυτόχρονα θα υπάρχουν και ομοιότητες, κάτι σαν τους συγγενείς, τηρουμένων των αναλογιών φυσικά.
Επειδή είναι λογικό ο εαυτός που έχει σταλεί να εξερευνήσει το ισόγειο και συνεπώς βρίσκεται σε μια πολύ χαμηλού κραδασμού διάσταση (όπως συμβαίνει στην περίπτωσή μας) να αντιμετωπίζει πρόβλημα στην προσπάθειά του να επικοινωνήσει με το ρετιρέ, μερικούς ορόφους πιο πάνω υπάρχει ένας εντεταλμένος που ονομάζεται "Άγγελος της Παρουσίας" με τον οποίο μπορεί να επικοινωνήσει πολύ πιο εύκολα, απ`ό,τι αν θα προσπαθούσε να το κάνει με τον "Ανώτερο Εαυτό". Αυτός, είναι η Ψυχή που έχει τον ρόλο του μεσάζοντα ανάμεσα στην εκπόρευση (εγωικός εαυτός) και το πνεύμα (Ανώτερος Εαυτός).
Η Ψυχή περιμένει υπομονετικά την προσωπικότητα να ολοκληρωθεί μέσα από τους πειραματισμούς, τις ανακαλύψεις και τα όποια επιτεύγματά της. Τότε, κάνει αισθητή την παρουσία της και σιγά σιγά αλλά με σταθερά αυξανόμενη πίεση προς την προσωπικότητα αναλαμβάνει κάποια στιγμή τον έλεγχο της ενσάρκωσης και αποκαθιστά την επαφή με τον Ανώτερο Εαυτό. Όταν αυτό συμβεί, η Ψυχή αποσύρεται και "πεθαίνει" καθώς ο ρόλος της εκπληρώθηκε και η προσωπικότητα είναι πλέον στα χέρια του Πνεύματος, υπηρετεί δηλαδή μέσω της μορφής τον Ανώτερο Εαυτό και έτσι εφαρμόζει το Κοσμικό Σχέδιο στο πεδίο όπου ζεί, κινείται και υπάρχει.


Βασική προϋπόθεση της εξέλιξης του εγωικού εαυτού (προσωπικότητα) είναι η ανύψωση της συνείδησής του προς τις ανώτερες διαστάσεις, με σκοπό να διανοίξει κανάλια επικοινωνίας με τις ανώτερες όψεις του και έτσι να κατανοήσει τον προορισμό του αλλά και να ρίξει μερικές ματιές στο Κοσμικό Σχέδιο που καλείται να υπηρετήσει, προωθώντας έτσι και την δική του πρόοδο.
Ο Ανώτερος Εαυτός που βρίσκεται στο ρετιρέ, έχει πλήρη εποπτεία όλων των προβολών του την ίδια στιγμή, καθώς εκεί που βρίσκεται δεν υπάρχει γραμμικός χρόνος και όλα βιώνονται στο Αιώνιο Τώρα. Αυτό επίσης σημαίνει ότι οι εμπειρίες οποιασδήποτε από τις προβολές του γίνονται αντιληπτές την στιγμή ακριβώς που βιώνονται. Ο κραδασμός των βιωμάτων, (μέσω των συναισθημάτων σε πρώτη φάση και στη συνέχεια μέσω της εστιασμένης, τηλεπαθητικής σκέψης κυρίως), εκπέμπεται πέρα από την διάσταση που η μορφή βρίσκεται και όλα τα βιώματα καταγράφονται, αποθηκεύονται θα λέγαμε σε μια αιθερική ύλη που αποτελεί την κληρονομιά του Ανώτερου Εαυτού την οποία και θα παραδώσει στην Πηγή, όταν έρθει η ώρα και κληθεί να επιστρέψει εκεί, πλήρης ημερών. Κάθε εκπόρευση θα βρεθεί κάτω από την εξελικτική διαδικασία και θα εκπληρώσει τον σκοπό της, σύμφωνα με τους νόμους.


Καθώς στην παρούσα χρονική περίοδο βρισκόμαστε στο σημείο όπου αποφασίζουμε αν θα ανυψωθούμε προς την 5η διάσταση ή θα συνεχίσουμε την μαθητεία μας στην 3η και 4η, έχουμε μπροστά μας μοναδικές ευκαιρίες και δυνατότητες επέκτασης της συνείδησής μας.
Όσοι/ες αποφασίσουν ν`ανυψωθούν και υποστούν όλες τις απαραίτητες διαδικασίες μεταμόρφωσης για να κουρδίσουν τα συχνοτικά τους πρότυπα σε υψηλότερη οκτάβα, θα συναντήσουν μεταξύ άλλων και την πρόκληση της ενοποίησης με τις υπόλοιπες εκπορεύσεις του Ανώτερου Εαυτού τους, που σημαίνει ότι θα μπορούν ν`αφομοιώσουν όλες τις εμπειρίες που κάθε εκπόρευση/προβολή βίωσε, στις διαστάσεις όπου τις βίωσε, ανεξάρτητα πόση διαφορά έχει το κάθε επίπεδο εμπειρίας από κάποιο άλλο.
Αφού όλες οι εκπορεύσεις έχουν την ίδια πηγή, τότε όλες μπορούν να συντονιστούν και έτσι να "συναντηθούν" ανταλλάσσοντας εμπειρίες, γνώσεις και το απόσταγμά τους της σοφίας. Μια τέτοια εμπειρία, θα βιωθεί στο υψηλότερο επίπεδο της συνείδησης και όχι φυσικά σε αυτό που τώρα βρισκόμαστε, κάθε προσπάθεια να γίνει κατανοητό κάτι τέτοιο το βλέπω δύσκολα ν`αποφέρει αποτέλεσμα, ακόμα και με την πιο τρελή φαντασία, χωρίς φυσικά να έχω την πρόθεση ν`απαξιώσω κανέναν.
Αξίζει τον κόπο όμως να στοχαστούμε σε αυτό και ν`ανοίξουμε το μυαλό μας σε έννοιες πολύ πιο υπερβατικές απ`ό,τι έχουμε συνηθίσει. 
Αναρωτήσου πώς θα ήταν κάτι τέτοιο για σένα και μην απορρίπτεις οποιαδήποτε πιθανότητα καθώς βαδίζουμε ήδη σ`ένα μονοπάτι που κάποια στιγμή θα κοιτάμε πίσω στο σήμερα και θ`αναρωτιόμαστε πώς στο καλό αντέξαμε τόση άγνοια και τόσους αιώνες μακριά από την Αληθινή Ζωή.


Με λίγα λόγια,
είμαστε όλοι τμήματα
του πρωταρχικού Όντος
που διαίρεσε τον εαυτό του
σε απειράριθμα φράκταλς
και εξακολουθεί
να επεκτείνεται
μέσα από την επέκταση της συνείδησης
του κάθε ξεχωριστού
του κάθε μοναδικού
και πανέμορφου
φράκταλ
που είσαι
που είμαι
και τα πάντα είναι.

Αν
έστω και αμυδρά
κατανοήσεις
αυτή την σύνδεση με το Όλο,
αυτή τη μαγεία της Δημιουργίας,
τότε
από εδώ και στο εξής
το πιθανότερο είναι
να χαμογελάς
συνέχεια,
ό,τι κι αν συμβαίνει γύρω σου.

Αυτό είναι το μυστικό της 
Ενότητας
και τώρα ήρθε η ώρα του
να μας αποκαλυφθεί.

Άνοιξε την Καρδιά σου
και μην φοβάσαι τίποτα.
Θα πρέπει να επινοήσουμε
καινούριες λέξεις
για να περιγράψουμε
την Ομορφιά
που θα συναντήσουμε
και την Χαρά
που θα βιώσουμε.

Πλησιάζουμε ...


[ artist: eresaw ]